ki(t)hought’s

pag gising ko na realize ko na:

hindi na kailangan magpainit ng tubig sa jumbo kettle para maligo

hindi na kailangan magmadali sa banyo dahil carry ko ang water temperature

hindi na kailangan ng malalaki at makakapal na kumot pag matutulog

hindi ko na kailangan magbitbit ng jacket kahit saan magpunta

wala na si chin-chin the dog na babati sa kin kahit ayaw ko sya

wala na ring fear kay niko the dog from the outside

hindi ko na kailangang sumakay ng jeep na bokawkan o trancoville papunta sa king patutunguhan

hindi na rin uphill and down hill kundi puro patag na daan na ang aking mga dadaanan

wala na akong sariling room at tv ngunit may katabi naman na pag natutulog

wala nang natural aircon

kailangan na super number three ang electric fan

hindi lang pine trees ang sa aki’y bubulagta araw araw, dahil marami pang iba dito

malayo na ulit ako kina jahd and zeik

wala na akong tourist quide, landlady ng bahay, kasama sa mga lakaran na kcmate

hindi na benguet state u ang babati saking campus paglabas ng bahay, kundi national na at sige na nga uplb

ako’y muling nagbalik na sa mahabang paglalakbay mula sa pgbabakasyon sa baguio at benguet. haaay!