pag gising ko na realize ko na:
hindi na kailangan magpainit ng tubig sa jumbo kettle para maligo
hindi na kailangan magmadali sa banyo dahil carry ko ang water temperature
hindi na kailangan ng malalaki at makakapal na kumot pag matutulog
hindi ko na kailangan magbitbit ng jacket kahit saan magpunta
wala na si chin-chin the dog na babati sa kin kahit ayaw ko sya
wala na ring fear kay niko the dog from the outside
hindi ko na kailangang sumakay ng jeep na bokawkan o trancoville papunta sa king patutunguhan
hindi na rin uphill and down hill kundi puro patag na daan na ang aking mga dadaanan
wala na akong sariling room at tv ngunit may katabi naman na pag natutulog
wala nang natural aircon
kailangan na super number three ang electric fan
hindi lang pine trees ang sa aki’y bubulagta araw araw, dahil marami pang iba dito
malayo na ulit ako kina jahd and zeik
wala na akong tourist quide, landlady ng bahay, kasama sa mga lakaran na kcmate
hindi na benguet state u ang babati saking campus paglabas ng bahay, kundi national na at sige na nga uplb
ako’y muling nagbalik na sa mahabang paglalakbay mula sa pgbabakasyon sa baguio at benguet. haaay!
